Sztuka kulinarna Francji cieszy się zasłużoną sławą najlepszej kuchni świata. O ile język francuski na globalnej scenie ustąpił miejsca angielskiemu, o tyle pozycja galijskiej gastronomii wciąż pozostaje niezagrożona. Jej czar opiera się na ponad tysiącletniej tradycji, różnorodności setek wyszukanych, zdrowych potraw oraz atrakcyjności licznych przepisów regionalnych. Dodać do tego należy szacowną kulturę spożywania posiłków – nieodzowną część francuskiego stylu życia – a także sposób, w jaki kuchnia francuskich mistrzów nawiązuje do dawnych, klasycznych wzorców.

We Francji zarówno rozkład, jak i kompozycja posiłków są odmienne od tego, do czego przywykliśmy w Polsce. Śniadanie (petit déjeuner) jest dość lekkie, jadane wcześnie, prawie zawsze na słodko. Niedługo po nim, około południa spożywa się obiad (déjeuner), często kilkudaniowy i podawany z winem. Głównym posiłkiem dnia jest jednak obfita, ciepła kolacja, której przygotowaniu zawsze poświęca się wiele uwagi. Dîner, które jada się późnym wieczorem, składa się z przystawki (entrée), dania głównego (plat principal), wina, talerza serów (plateau de fromage), deseru i kawy.

Do najsłynniejszych francuskich specjałów zalicza się foie gras (wątróbki drobiowe), kasztany, ślimaki i trufle. Dodatkowo każdy region posiada też własne potrawy i specyfikę sztuki kulinarnej. Prowansja szczyci się lekkością, a podstawę jej dań stanowi oliwa z oliwek, Bretania to kraina naleśników, z Alzacji wywodzi się francuska odmiana bigosu (choucroute), a alpejska Sabaudia słynie z sycących posiłków opartych na serach. To właśne one wieńczą każdy wieczorny posiłek, dlatego mówiąc o kuchni francuskiej nie sposób pominąć tych mlecznych specjałów. O ich roli najlepiej świadczy słynny dylemat generała de Gaulle’a który zastanawiał się „jak można rządzić krajem, który ma 246 gatunków sera?”